لیو

+می تونی لیو رو توصیف کنی ؟
+چرا عاشق کسایی میشن که نمی تونن آتش درون اونها رو تحمل کنن؟
- مشکل لیو اینه که حرارت عشقش رو به کسانی میده که تحملش رو ندارن ، و به آرومی اونها رو می سوزونه.
اونها راه همه رو روشن می کنن و با برق لبخندشون هر عیب و ایرادی رو در دیگران می پوشونن .
لیو ژست های نمایشی خیلی خوبی داره و خودش رو همه جا نشون میده و در عوض انتظار صداقت داره .
بار اول خیانت رو می بخشن چون به اونهایی که باید ترکشون کنن هنوز امید دارن .
غرور بهشون اجازه التماس کردن برای موندن رو نمیده اما در درونِ خودشون بارها شکسته میشن .
لیو انقدر می بخشه تا وجودش خالی میشه ؛ اون موقع از خودش سوال می کنه " چرا دیگه نورش قدرت مراقبت کردن از بقیه رو نداره ؟ "
لیو ، با وقار صحنه رو ترک می کنه چون حاشیه ساختن ، ارزشِ عشقی که روزی نثارت کردن رو از بین می بره .
+ پس ، از دست دادن عشقِ لیو مثل از دست دادن خورشیده !
- دقیقا ، چون گرمای عشقِ اونها یک موهبته
و وقتی ازش سوءاستفاده بشه تاریکی رو وقتی صدای خندهاش نباشه حس می کنی .

فرافکنی گویی

زندگی یک شوخی بی رحمانست

Life is a cruel joke.

اگه روزی ازم بپرسن ، از کدوم بخشِ زندگیت راضی بودی ؟ قطعا باید بگم ؛ شرکت در ورزش گروهی صبحگاهیم! چرا ؟ علت های زیادی داره D:
مورد ۱ . ارتباط با خود در آینه و عاشق خود گشتن حتی با وجود نداشتن آرایش و معلوم بودن جوش ها
مورد ۲ . به مناسبت تولد ها بعد ورزش گروهی پذیرای شیرینی با چای می شویم * اصلا هم نمی خوام بگم که ذوق می کنم قد شتر به دلیل اینکه مربی قبلش با حرکات فورس ماژور به قول خودش جِرِمون داده و پاره ایم اون روز ...
مورد ۳ . وقتی مربی آخر کلاس میگه : " 𝒃𝒂𝒓𝒊𝒔𝒕𝒂 فلاکس چای رو آوردی ؟
+ آره عشقم .
" همه سریع وسایل رو جمع می کنن و با مَحفِل پر چانگی پیش به سوی سالن اصلی D; "
مورد ۴ . در آخر ورزش اون روز وصل شدن با کائنات و حرف های خوب مربی در اثر فن بیان خوبش و سعی در ارتباط گرفتن و حال خوب کنی بقیه

❧یکی از مواردی که هیچ وقت نتونستم درک کنم ورزش هایی مثل یوگا و مدیتیشن هست که افراد مثلا آرامش یا ارتباط ذهنی و تمرکز گیری با این فعالیت ها میگن کسب می کنن یا حالشون بهتر میشه ؛ فقط اینو میدونم که دستشویی و حمام بهترین مکان ها برای ریلکس کردن ذهن ، کم کردن دغدغه افراد و خطور کردن کلی ایده می تونن باشن ! با بقیه موارد نمی دونم چطور بقیه 𝒎𝒆𝒏𝒕𝒂𝒍𝒍𝒚 خودشون رو به ثُبات می رسونن 𝒃𝒖𝒕 𝒎𝒂𝒚𝒃𝒆 𝒊𝒕'𝒔 𝒈𝒐𝒐𝒅 𝒋𝒐𝒃 𝒇𝒐𝒓 𝒕𝒉𝒆𝒎

❧ جدیدنا حس می کنم گربه ها زیاد دنبالم راه می افتن و من اینطوری هستم تو ذهنم که : ترو خدا دنبالم نیا ._. هر چی بخوای بهت میدم فقط منو دنبال نکن لامصب ، جوری هم ناز می کنن جلوم که به خودم میگم خاعک تو سرت نشه شنبلیله ، یکم یاد بگیر از این گربه ( بعد به این پی می برم باید بیشتر تَآمل به خرج بدم در بحث مستند حیوانات شاید کمی زیستن رو از این گونه بیشتر انسان ها یاد بگیرن ) * حس می کنم دونه های تیز کاکتوس به ماتحتام سرایت کرد بعد این حرف ...

❧ دیروز بالاخره کوآلای وجودم دَست از سرِ کچل من برداشته بود " البته ناگفته نماند که صبح با تماس تلفنی مامانم رسما روح منو از اون جهان کَند و من عین یک سرباز تو پادگان از خواب پریدم و داشتم جدی جواب مامانم رو که عین فرمانده بهم دستور داده بود بلند شو برو دانشگاه مدرکت رو بگیر جواب دادم چشم اگه دانشگاه بسته نبود میرم و قطع کردم و خزیدم زیر پتویی که حکم غار پنهان منو داره و اونجا نق زدم و باز باتریم خاموش شد و اصلا یادم نمیاد در ادامه چیا گفتم ... خلاصه ببند شدم و از اونجایی که پدر اومد اتاقم پیشنهاد داد که منو به دانشگاه میرسونه مَست و خَرامان حاضر شدم تا خودم رو برای همیشه از اون دانشگاه و مسیرش قطع نخاع کنم و بله بالاخره تموم شد و من خوشحال تر از این نمی تونستم باشم زیر جِلدی XD 

. برای شروع دوباره سعی کردم از فلبداهه گویی شروع کنم 

. این تغییرات چشم گیر رو نمیشه نادیده گرفت (  𝘋𝘑 𝘣𝘺 𝘔𝘢𝘩𝘵𝘢𝘣 )

𝑺𝒉𝒐𝒓𝒕 𝒔𝒖𝒎𝒎𝒂𝒓𝒚

 

سلام دوباره به همه دوستان عزیزم 

این پست صرفا به احوالات این چند وقت می گذره ؛ اینکه کجاها رفتم ، چه روز هایی رو تجربه کردم ... و شاید در آینده باز هم از این محتوا ها پست بزارم و ثبت کنم ، اما از اونجایی که کلی موضوع دیگه هم هست که دوست دارم بهشون بپردازم پس پست هام احوالات رنگارنگی دارند و امیدوارم ازشون خسته نشید .